Σκέψεις με αφορμή των 200 χρόνων από το 1821

Αποτυπώνοντας τις σκέψεις μου, θεωρώ υποχρέωση μου να αναφέρω τους λόγους που με παρακίνησαν να τις καταγράψω. Δεν είμαι ιστορικός, για να αποδώσω την απόλυτη αλήθεια, διότι εν μέρει δεν υπάρχει πλήρως αντικειμενική ιστορία, αλλά σκέψεις και συναισθήματα που απορρέουν κάθε φορά που πλησιάζει μία τέτοιου μεγέθους εθνική επέτειος.

200 χρόνια από την επανάσταση του 1821, άρα πια είναι τα νέα ιδανικά για τα οποία θα αξίζει να αγωνιστεί κανείς. Ο Ρήγας Φεραίος ονειρεύτηκε την επανάσταση και υπήρξε φωτεινός φάρος του υπόδουλου ελληνικού έθνους, ζητώντας – Ισοτιμία-Αδελφότητα-Ελευθερία, έχοντας εμπιστοσύνη στους έλληνες του 21, οι οποίοι παρόλο την πείνα και την δυστυχία πολέμησαν, νίκησαν και χάρισαν την ελευθερία.

Αυτές οι αρχές που καθιερώθηκαν, από την αρχή ακόμη του αγώνα για την ελευθερία ,αποτέλεσαν την φιλελεύθερη κληρονομιά της επανάστασης στο ελληνικό κράτος που προήλθε από αυτήν. Το σκληρό δίλημμα “Ελευθερία ή Θάνατος” στιγμάτισε και το 1940. Η 28η Οκτωβρίου αποτελεί σύμβολο αγώνων ομοψυχίας ,αντίστασης και ελευθερίας στην Ιταλική εισβολή και στην Γερμανική κατοχή και όχι μόνο. ΟΙ ιαχές “Ψωμί-Παιδεία-Ελευθερία” αντηχούν στα αυτιά μας από την εξέγερση του Πολυτεχνείου, μίας λαΪκής, μαζικής και δυναμικής εκδήλωσης ενάντια στο καθεστώς της Χούντας. Παντού η Ελευθερία έχει θεωρηθεί, υπέρτατη της ζωής σε πολλές εμφάσεις της ιστορικής πορείας του ανθρώπου.

Το 2021 έφτασε, πόσο ελεύθεροι είμαστε. Ζούμε στην εποχή της εικόνας, οι άπειρες εφαρμογές απογειώνουν τα πάντα, ο κόσμος μας είναι σκληρός και το σημαντικότερο ο χρόνος μας δεν είναι απεριόριστος. Το ζήτημα που μας απασχολεί είναι η υγεία και η επίδραση των μέτρων αντιμετώπισης της πανδημίας στα ανθρώπινα δικαιώματα και τις πολιτικές ελευθερίες. Μήπως, υπάρχει μια ηθική και πνευματική αφασία και έχουμε χάσει τον βηματισμό και το όραμά μας σαν κοινωνία. Μήπως, πρέπει να σταθούμε σαν Έλληνες με αδούλωτο πνεύμα, ενωμένοι, ενισχυμένοι από τα κατορθώματα του παρελθόντος και η καλλιέργεια της εθνικής μνήμης να είναι έμπνευση για να αντιμετωπίσουμε το μέλλον μας. 

Μαίρη Παπακωνσταντίνου
Πρόεδρος Συλλόγου Τριστενιωτών